Vanaf Hotel Al Sasso di Stria was het maar een klein stukje naar de kabelbaan, en dat bleek de start van een van de bijzonderste wandelingen van de hele trip. Niet omdat de tunnels technisch zo pittig zijn, maar om wat je onderweg ziet en waar je doorheen loopt.
(link naar blog over Hotel Al Sasso di Stria)
We kozen ervoor om met de kabelbaan naar boven te gaan, puur voor tijdsbesparing. We waren die dag al aardig moe van de voorgaande wandeldagen, en de lift brengt je in een paar minuten van 2107 meter naar bijna 2750 meter. Een bewuste keuze om energie te sparen voor de afdaling door de tunnels zelf.
Boven aangekomen zijn we eerst naar de top van de Lagazuoi gelopen voor het uitzicht, en hebben we daar een biertje gedaan voordat we aan de tunnels begonnen. Vanaf hierboven zie je een groot deel van de Dolomieten in één keer, inclusief de Cinque Torri in de verte, waar we een dag later ook nog naartoe zijn geweest.
Vanaf de top ging het richting de ingang van de tunnels, en vanaf daar liep de route langzaam naar beneden. De Lagazuoi tunnels zijn tijdens de Eerste Wereldoorlog uitgehakt door Italiaanse troepen, die via deze gangen materieel en explosieven de berg op probeerden te krijgen om de Oostenrijkse posities te verjagen. Dat besef je goed terwijl je erdoorheen loopt: smalle gangen, trappen in de rots, en af en toe een uitgehakt raam waardoor je zo het dal in kijkt. Mooi om vanaf boven alles te zien en dan langzaam af te dalen, terwijl je steeds dieper de geschiedenis induikt.
Wij hadden handschoentjes aan, en dat zou ik ook echt aanraden. Je komt af en toe op spannendere stukken waar je je vasthoudt aan kabels of de rotswand, en dan is het wel zo prettig als je handen niet koud of geschaafd raken. Het is geen zware via ferrata, maar de combinatie van donkere gangen en soms wat exposure maakt goede uitrusting geen overbodige luxe.
Wat we onderweg wel merkten: de route wordt eigenlijk vooral van boven naar beneden gelopen, en wij deden dat ook. Toch kwamen we een aantal Duitse wandelaars tegen die duidelijk niet blij waren dat wij “andersom” liepen, met wat boze blikken tot gevolg. Heel hinderlijk was het niet. Je kunt elkaar in de tunnels prima passeren en iedereen gaf elkaar netjes de ruimte, dus laat het je niet weerhouden. Het is meer een kwestie van etiquette dan een echt probleem.
De gebruikelijke en makkelijkste richting is van boven naar beneden, dus vanaf het bovenste kabelbaanstation de tunnels in en vervolgens afdalen richting Passo Falzarego. Dat voorkomt ook irritatie bij andere wandelaars die dezelfde richting aanhouden.
Handschoenen zijn een aanrader vanwege de kabels en rotsige stukken. Een hoofdlamp is ook handig, de tunnels zijn op delen donker en smal. Stevige schoenen met goed profiel maken het comfortabeler.
Je start bij de parkeerplaats naast het onderste station van de Lagazuoi kabelbaan bij Passo Falzarego, op 2107 meter. De kabelbaan brengt je naar boven tot net onder de top, op zo’n 2732 meter.
Voor wandelaars die van geschiedenis houden en niet bang zijn voor smalle, donkere ruimtes. Fysiek is de tocht met de kabelbaan naar boven en de tunnels naar beneden goed te doen, ook als je zoals wij al een paar wandeldagen achter de rug hebt.
Dit is een van die wandelingen waarbij de omgeving het verhaal vertelt. Je loopt niet zomaar door een tunnel, je loopt door honderd jaar oude geschiedenis, met aan het begin nog een adembenemend uitzicht en een biertje op de top. De discussie over de looprichting was een kleine noot in de kantlijn, verder was dit een van de mooiste stukken van de hele trip.
De Lagazuoi tunnels zijn een unieke combinatie van geschiedenis, uitzicht en een beetje avontuur. Neem de kabelbaan naar boven als je tijd of energie wilt sparen, trek handschoenen aan, en loop bij voorkeur van boven naar beneden.
Je start bij de parkeerplaats van de Lagazuoi kabelbaan op Passo Falzarego en neemt de kabelbaan naar boven, of loopt zelf omhoog via het Kaiserjägerpad.
Aan te raden, ja. Er zijn stukken met kabels en rotsig terrein waar handschoenen comfort en grip geven.
De gangbare richting is van boven naar beneden, vanaf het bovenste kabelbaanstation de tunnels in en vervolgens afdalen naar Passo Falzarego.
Fysiek is het goed te doen, zeker met de kabelbaan naar boven. Wel zijn er donkere, smalle stukken en af en toe wat exposure waarbij je je vasthoudt.
Ja, bij de berghut boven kun je terecht voor eten en drinken, ideaal voor een pauze voordat je de tunnels in gaat.